logo




Bengi Bağlama Üçlüsü’nden 20. Yıl Albümü
Bengi’nin, Anadolu geleneksel müziği alanında gerçekleştirdiği çalışmaların temel dayanak noktasını, “gelenek” kavramına getirdiği farklı bakış açısı oluşturuyor. Bengi, kendisini, “gelenek” kavramını önemseyen ve geleneği, “değişim”le birlikte algılayan bir müzik hareketi olarak tanımlıyor. Bengi’ye göre gelenek, değişimi daima doğasında barındırmaktadır. Bu niteliğiyle gelenek, aynılık ile farklılığın eşzamanlı olarak bir arada olabildikleri bir “ortak yaşam” alanı durumundadır. Bengi icrası, halk müziğini temsil anlamında geçmişten günümüze var olan pek çok farklı “gelenek”in, kendine özgü ve “yeni” bir sentezi durumundadır. Bu nedenle de Bengi, kendi icrasını bu anlamda bir “yeni gelenek” olarak nitelendirmektedir. Yerel müzik kültürleri içinde “bir” ve “tek” gelenekten söz edilmesi zaten mümkün değildir. Aksine “birçok” ve “çeşitli” geleneklerin çoğu kez eşzamanlılıkiçinde var olmaları söz konusudur. İşte bu temel özellik, Bengi’nin de, geleneksel müzik içinde “kendi icra ve yorumlama tarzı”nı inşa etmesini sağlamıştır. Bengi’nin icrasında “eski” ve “yeni, “aynı olan” ile “farklı olan” bir aradadır. Bengi üyeleri, icralarına temel aldıkları bağlama ailesi çalgılarını, seslendirdikleri repertuarın kişilik bulmasında sahip oldukları en önemli olanak olarak değerlendirmektedirler.