4 Ekim 1910’da Diyarbakır’ın Camiikebir Mahallesi’nde doğdu.
Galatasaray Lisesi’nden mezun oldu. Mülkiye Mektebi'ne (Ankara
Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi) devam etti, bir süre de Ankara
Yüksek Ticaret Okulu'nda öğrenim gördü. Sümerbank'ta memur olarak
çalıştı. 1939'da Paris'e gitti. Paris Radyosu'nda Türkçe yayınlar
spikerliği yaptı. 2. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla yurda döndü.
Askerliğini yaptı, bir süre İstanbul'da babasına ait işyerinde çalıştı.
Ankara'da Anadolu Ajansı'nda çevirmenlik yaptı. Toprak Mahsulleri Ofisi
ve Çalışma Bakanlığı'nda da bir süre görev yaptı. Geçirdiği kısmi felç
sonucu konuşma yeteneğini yitirdi. Tedavi için götürüldüğü Viyana'da 12
Ekim 1956’da 46 yaşındayken yaşamını yitirdi. İlk şiirleri Muhit,
Servet-i Fünun ve Uyanış dergilerinde yayınlandı. İlk şiirlerinde hece
ölçüsünün alışılmış kalıplarının dışına çıkan biçemiyle dikkat çekti.
1946'da Cumhuriyet Halk Partisi'nin şiir yarışmasında "35 Yaş" şiiriyle
birincilik kazanınca birden ünlendi. İlk şiir kitabı "Ömrümde Sükût"
1933'te yayınlandı. Döneminin en çok okunan şairlerinden. Bir yandan
Garip akımından etkilenerek serbest şiiri denedi, diğer yandan
Baudelaire, Verlaine gibi Fransız şairlerinin etkisinde kaldı. Ama
hiçbir akıma bağlanamayan, uyum ve biçimi gözeten, duygulu, içten,
kendine özgü bir şiir geliştirdi. Hem yaşam sevincini hem karamsarlığı
yansıttığı şiirlerinde "yalnızlık" ve "ölüm" temaları ağır basar. Ziya
Osman Saba ile çocukluk arkadaşıdır. İki şair arasında edebiyatımızı
etkileyen yazışmalar Tarancı'nın ölümüne dek sürdü.
ESERLERİ
ŞİİR:
Ömrümde Sükût (1933, 1968)
Otuz Beş Yaş (1946, 1982)
Düşten Güzel (1952, 1969)
Sonrası (Ölümünden sonra 1957, 1962)
MEKTUP:
Ziya’ya Mektuplar (Ölümünden sonra 1957. Ziya Osman Saba'ya mektupları)
ÖYKÜ:
Cahit Sıtkı'nın Hikayeciliği ve Hikayeleri (Ölümünden sonra Selahattin Ömerli derledi, 1976)
Bütün Şiirleri (Asım Bezirci derledi, 1983)